Trouw

De nationale vechtsport van Thailand ligt onder vuur. Jonge boksers zouden ­hoofdbescherming moeten dragen. Puristen vinden dat onzin. ‘Als je goed traint, krijg je geen grote ongelukken.’ Mijn reportage voor Trouw.

Muay Thai bokser Witsarut Chindamart. Foto: Ate Hoekstra

Bij de Rachanon Gym in Bangkok klinkt het geluid van felle schoppen en harde stoten. Witsarut Chindamart haalt op aandringen van zijn trainer nog maar eens uit met een felle trap tegen een bokszak. Hij is 15 jaar oud en droomt ervan om als professioneel bokser in de grootste stadions van Thailand te staan.

“Ik heb al bijna zeventig wedstrijden gevochten. Zeker veertig daarvan heb ik gewonnen”, zegt hij met een trotse glimlach.

Lees verder bij Trouw.

Read more

De Thai mogen in februari naar de stembus, de eerste verkiezingen sinds de militaire junta in 2014 aan de macht kwam. Hun belangrijkste belofte: corruptie uitbannen. Tot nu toe lukt dat maar matig. Voor Trouw schreef ik over een dagelijkse vorm van corruptie, die op scholen.

Suphawit Yhusumran weet het nog goed. Toen hij op de hogeschool in een klas voor begaafde leerlingen zat, had hij een klasgenoot die helemaal niet zo begaafd was. Die jongen had grote moeite mee te komen met het straffe lestempo, vertelt de student op het campusterrein van de Chulalongkorn Universiteit in Bangkok. “We wisten allemaal wel hoe hij toch bij ons in de klas was gekomen. Zijn ouders hadden extra ‘theegeld’ in een envelop voor de school gestopt.”

Lees verder bij Trouw.

Read more

Het Rode Khmer Tribunaal deed op 16 november uitspraak in de tweede rechtszaak tegen Rode Khmer leiders Khieu Samphan en Nuon Chea. Voor dagblad Trouw keek ik terug op wat het tribunaal in al die jaren heeft bereikt.

Nuon Chea. Foto: Khmer Rouge Tribunal (ECCC)

“Nooit zullen wij de misdaden vergeten.” Het is een hoopvolle tekst die in een stoepa, een typisch boeddhistisch bouwwerk, in de voormalige gevangenis Tuol Sleng in Phnom Penh is gegraveerd. Rondom de stoepa pikken duiven in het gras. Toeristen zitten er zwijgend op bankjes in de schaduw.

In marmeren platen rondom het bouwwerk zijn duizenden namen vastgelegd. Het is een klein deel van de slachtoffers van de Rode Khmer, het socialistisch-agrarische regime dat tussen 1975 en 1979 een schrikbewind voerde in Cambodja.

De stoepa werd enkele jaren geleden gebouwd, op verzoek van het Cambodja-tribunaal en als onderdeel van een gerechtelijke uitspraak. In twaalf jaar tijd behandelde de rechtbank drie zaken. 

Lees verder bij Trouw.

Read more

Vietnam heeft de snelst groeiende economie van Zuidoost-Azië. Dat zorgt voor een razendsnelle ontwikkeling in het land en het schept mogelijkheden voor jonge, ambitieuze Vietnamezen. Mijn verhaal voor Trouw.

Binh Vo. Foto: Ate Hoekstra

Binh Vo besloot ruim drie jaar geleden voor de derde keer in zijn leven een bedrijf op te richten. Twee eerdere pogingen waren vroegtijdig gestrand. Vo wist zeker dat het dit keer beter zou gaan. “Jonge Vietnamezen zijn ontzettend ambitieus. We groeien op in een tijd van IT en technologie. En we geloven echt dat we iets kunnen bereiken”, vertelt de 35-jarige Vietnamees.

Vo werd beloond voor zijn doorzettingsvermogen. De apps van zijn bedrijf Amanotes, waarmee het mogelijk is om met een smartphone muziek te maken, zijn inmiddels door meer dan 115 miljoen mensen gedownload. Vo: “Twintig miljoen mensen gebruiken de app zeker één keer per maand.”

Lees verder bij Trouw.

Read more

Battambang, de tweede stad van Cambodja, is het domein van beeldend kunstenaars en artiesten. De kunststad hoopt op erkenning van Unesco. Ik maakte een reisverhaal over de stad voor dagblad Trouw.

Een straat in Battambang. Foto: Ate Hoekstra

Mil Chamkrim houdt van rust. Van de rivier, van bergen en van groene rijstvelden. Maar het is vooral de kunst die zijn hart heeft gestolen. En in Battambang, de stad waar hij is opgegroeid en die hij misschien nooit zal verlaten, is die kunst alom aanwezig. “Siem Reap en de hoofdstad Phnom Penh zijn mij veel te druk. Daar is het alsof de mensen alleen maar aan geld denken. In Battambang is ruimte voor kunst en bezinning”, vertelt Chamkrim.

Battambang is de op één na grootste stad van Cambodja. Maar in vergelijking met de grootste stad, het almaar uitdijende Phnom Penh, is het een oase van rust, ontspanning en cultureel genot. Inwoners noemen het de kunststad van Cambodja. Zij zijn trots dat Battambang na een moeilijke, door oorlog en armoede getekende periode haar artistieke ziel weer heeft gevonden.

Lees verder bij Trouw.

Read more

Cambodja ging op 29 juli 2018 naar de stembus om een nieuw parlement te kiezen. De verkiezingen waren om verschillende redenen zeer omstreden, maar dat hield enkele kleine democratische partijen niet tegen campagne te voeren. Ik maakte een reportage voor Trouw. Enric Catala maakte er foto’s bij.

De Grassroots Democratic Party op campagne in Phnom Penh. Foto: Enric Catala

Een aanstekelijk campagnelied knalt door de luidsprekers die op het dak van een auto staan. Plots wordt het lied onderbroken door een luide vrouwenstem. “Hallo mensen! Dit is de GDP! Stem op ons om ervoor te zorgen dat het parlement niet meer alleen luistert naar de premier, maar dat het voortaan luistert naar het volk!”

Lees verder bij Trouw.

Read more

Cambodja ging in juli 2018 naar de stembus. In de aanloop daarvan maakte ik voor dagblad Trouw portretten van enkele Cambodjanen die erin slaagden uit de armoede te ontsnappen. Fotograaf Enric Catala maakte foto’s.

Mon Sinet ontsnapte uit armoede. Foto: Enric Catala

Het is het einde van de middag als vrachtwagens aan de rand van Phnom Penh met veel lawaai een industrieterrein afrijden en koers zetten richting de haven. Net buiten het industrieterrein zijn duizenden arbeiders op weg naar huis na weer een dag in de fabriek te hebben gewerkt. Even verderop wordt een nieuw flatgebouw uit de grond gestampt; huisvesting voor het groeiend aantal mensen in de Cambodjaanse hoofdstad, nu ruim twee miljoen inwoners.

Lees verder bij Trouw

Read more